บทที่ 56 ลูกสาว

เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งภูมิและชมพู่ต่างก็มีสีหน้าเรียบเฉยเหมือนกันราวกับแกะ

ภูมิยิ้มเพียงมุมปากแต่แววตาไม่ได้ยิ้มด้วย "คุณจิรายุ คุณสงบสติอารมณ์ก่อนดีกว่าครับ"

"แน่นอน พวกเราเองก็ต้องขอตัวแล้ว"

จิรายุถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกชัดเจน

พอเดินพ้นประตูบ้าน ชมพู่ก็หันกลับมาถามทันที "คุณจิรายุ จำตอนที่เจอภรร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ